ارز دیجیتال دای چیست

ارز دیجیتال دای با نماد Dai یک استیبل کوین غیرمتمرکز است که توسط سازمان خودگردان غیرمتمرکز میکر دائو (MakerDAO) ساخته شده و روی شبکه اتریوم قرار دارد. میکر دائو با استفاده از قراردادهای هوشمند اتریوم امکان صدور دای را در مقابل وثیقه‌گذاری ارزهای دیجیتالی مثل اتریوم فراهم کرده است و با تنظیم عرضه و تقاضا، ارزش دای را تقریباً همیشه معادل یک دلار نگه می‌دارد.

همان‌طور که می‌دانیم، بازار ارزهای دیجیتال به تلاطم و نوسان‌های زیاد شهرت دارد. برای مثال، برخی از ارزهای دیجیتال بزرگ‌ مانند بیت کوین یا اتریوم روزانه افزایش یا کاهش قیمت شدیدی را تجربه می‌کنند. این نوسان‌ها گاهی سود کلانی نصیب معامله‌گران می‌کند؛ اما گاهی نیز زیان‌های سنگینی برای آن‌ها در پی دارد. در‌این‌میان، استیبل کوین‌ها (Stablecoin) برای حل این مشکل وارد میدان شده و ارز دیجیتالی ایجاد کرده‌اند که از این نوسان‌های شدید در امان است.

ارز دیجیتال DAI چیست

دای (DAI) اولین استیبل کوین غیرمتمرکز و با پشتوانه دارایی‌های دیجیتال جهان است که روی بلاکچین اتریوم به صورت یک  توکن ERC-۲۰ عرضه شده است. برخلاف استیبل کوین‌های متمرکزی مثل تتر یا یواس‌دی کوین (USDC) که پشتوانه‌ای از دارایی‌های فیزیکی مختلف مثل پول نقد یا فلزات ارزشمند دارند، دای با استفاده از قراردادهای هوشمند و وثیقه‌گذاری دارایی‌های دیجیتال ارزش خود را حفظ می‌کند. این طراحی منحصر‌به‌فرد باعث شده دای نه تنها به‌عنوان یک ابزار حفظ سرمایه، بلکه به‌عنوان بخشی از اکوسیستم دیفای، امکان انجام تراکنش‌ها، وام‌دهی و کسب سود از دارایی‌های دیجیتال را فراهم کند.

دای توسط پروتکل میکر (Maker Protocol) راه‌اندازی شده و توسط جامعه حاکمیتی و سازمان خودگردان مستقل این پروتکل مدیریت می‌شود. این یعنی برخلاف تتر که یک شرکت متمرکز پشت آن است، اینجا با جامعه‌ای از هولدرها مواجه هستیم و حاکمیت آن به صورت کاملا غیرمتمرکز انجام می‌شود.

یکی از ویژگی‌های برجسته دای، پشتیبانی از چندین نوع دارایی دیجیتال به‌عنوان وثیقه است. این قابلیت که در نوامبر ۲۰۱۹ معرفی شد، امکان استفاده از توکن‌های مختلف مبتنی بر ERC-۲۰ را برای تولید دای فراهم کرد. چنین انعطاف‌پذیری باعث می‌شود که سیستم دای در برابر نوسانات بازار مقاوم باشد و کاربران بتوانند از دارایی‌های مختلف برای ایجاد استیبل کوین استفاده کنند.

تاریخچه و سازندگان دای

در سال ۲۰۱۵، رون کریستنسن (Rune Christensen)، مدیرعامل و بنیان‌گذار فعلی میکردائو، دای را تأسیس کرد. پروتکل میکر نیز که معماری زیرساخت استیبل کوین دای است، در دسامبر۲۰۱۷ ازطریق میکردائو راه‌اندازی شد. سپتامبر‌۲۰۱۸، شرکت سرمایه‌گذاری آندریسن هوروویتز (Andreessen Horowitz) ۱۵میلیون دلار در میکردائو سرمایه‌گذاری و ۶درصد از کل توکن‌های میکر را ازآنِ خود کرد. در سال ۲۰۱۸، ارزش اتریوم، ارز وثیقه‌ای دای، به‌شدت دچار کاهش شد؛ اما دای توانست برابری خود را با دلار حفظ کند. در سال ۲۰۱۹، کریستنسن، بنیان‌گذار میکردائو، تصمیم گرفت امکان وثیقه‌گذاری دارایی‌های دیگر را نیز به‌عنوان وثیقه فراهم کند. این مسئله باعث بروز اختلافاتی در میکردائو شد.

درنهایت، امکان وثیقه‌گذاری ارزهای دیجیتال دیگر در سال ۲۰۱۹ فراهم شد. بدین‌ترتیب، کاربران توانستند برای وام‌گرفتن استیبل کوین دای از هر ارز دیجیتال مبتنی‌بر ERC-۲۰ در بلاک چین اتریوم به‌عنوان وثیقه استفاده کنند. در ژوئیه۲۰۲۰، بنیاد میکر (Maker Foundation) کنترل پروتکل میکر را دراختیار میکردائو گذاشت تا مدل حاکمیتی آن به‌طورکامل غیرمتمرکز شود. بنیاد میکر سازمانی غیرانتفاعی است که در دانمارک ثبت شده است و مسئولیت مدیریت آن دسته از اجزای میکر فاقد تمرکززدایی (مانند حقوق مالکیت معنوی) را دراختیار دارد.

میکردائو (MakerDAO) چیست

بحث درباره استیبل کوین دای بدون فهمیدن میکردائو و پروتکل میکر ناقص خواهد بود؛ ازاین‌رو، بهتر است ابتدا ببینیم میکردائو چیست. میکردائو سازمان غیرمتمرکز خودگردان یا دائو (DAO) است که روی بلاک چین اتریوم ساخته شده است. میکردائو در سال ۲۰۱۴ ساخته شد و با الگوبرداری از دائوهای پیشین برای اداره غیرمتمرکز خود توکنی ایجاد کرد که میکر (MKR) نامیده می‌شود. پلتفرم میکردائو نظام حاکمیتی ویژه‌ای دارد که ترکیبی از نظرسنجی حاکمیتی و رأی‌گیری اجرایی است.

دارندگان توکن میکر مسئولیت مدیریت پروتکل میکر و ریسک‌های مالی مرتبط با استیبل کوین دای را بر‌عهده دارند. اداره میکردائو باید به‌گونه‌ای باشد که کارایی و ثبات و شفافیت را افزایش دهد. قدرت رأی هریک از دارندگان توکن میکر با تعداد توکن‌های او نسبت مستقیم دارد. پروتکل میکر (Maker Protocol) نقشی حیاتی در پلتفرم میکردائو ایفا می‌کند و آگاهی از نحوه عملکردش در فهمیدن میکردائو و استیبل کوین دای مهم است.

پروتکل میکر به کاربران امکان می‌دهد تا با استفاده از دارایی‌های وثیقه‌ای موردتأیید جامعه میکر، استیبل کوین دای تولید کنند. سال ۲۰۱۵، شماری از توسعه‌دهندگان ساخت میکردائو را آغاز کردند. در سال ۲۰۱۷، اکوسیستم استیبل کوین دای اولین وایت‌پیپر رسمی میکردائو را رونمایی کرد. در این وایت‌پیپر، مشخص شد که چگونه می‌توان در پلتفرم میکردائو استیبل کوین دای را با وثیقه‌گذاری دارایی‌هایی با پشتوانه اتریوم (ETH) تولید کرد. میکردائو از قراردادهای هوشمند خاصی استفاده می‌کرد که کاربران می‌توانستند وثیقه‌هایشان را در آن‌ها قرار دهند. پروتکل میکر بعدها دارایی‌های وثیقه‌ای پذیرش‌شده را به ارزهای دیجیتال غیر از اتریوم هم گسترش داد.

ارز میکر (MKR) چیست

میکر با نماد MKR ارز دیجیتالی مبتنی‌بر بلاک چین اتریوم است که برای به حداقل رساندن نوسان قیمت استیبل کوین دای طراحی شده است. دارندگان میکر در اداره شبکه حق رأی دارند؛ یعنی هرکسی که ارز میکر را در کیف پولش دارد، می‌تواند به پیشنهادهای مطرح‌شده برای ارتقا و اعمال تغییر در میکردائو رأی مثبت یا منفی دهد. قدرت رأی هریک از کاربران متناسب با تعداد میکرهایش است.

همچنین، میکر مانند سرمایه‌گذاری در میکردائو عمل می‌کند. دارندگان میکر می‌توانند آن را در اکوسیستم میکردائو وام بدهند. سود حاصل از وام‌دهی میکر صرف خرید توکن‌های میکر و سوزاندن آن می‌شود. میکرهای سوزانده‌شده عملاً از عرضه در‌گردش خارج می‌شوند و کمیابی نسبی این ارز دیجیتال را حفظ می‌کنند. این ویژگی کمیابی است که ثبات قیمت میکر را تضمین می‌کند.

ارز دای چگونه کار می‌کند

استیبل کوین دای تفاوت عمده‌ای با استیبل کوین‌های دیگر در بازار ارزهای دیجیتال دارد. دای غیرمتمرکز است و وثیقه پشتیبان آن به‌جای دارایی‌های واقعی، از ارزهای دیجیتال دیگر تأمین می‌شود. در‌ادامه، نحوه کار دای را دقیق‌تر بررسی می‌کنیم.

وثیقه‌گذاری

برخلاف دیگر استیبل کوین‌های موجود که به نهادی مرکزی برای صدور توکن و تضمین پشتوانه آن‌ها نیاز دارند، پلتفرم وام‌دهی میکر برای ضرب استیبل کوین دای غیرمتمرکز است و امکان مشارکت کاربران را فراهم می‌کند. در این سیستم، کاربران برای تولید استیبل کوین‌های جدید، ارزهای دیجیتال موردتأیید پلتفرم میکر مانند اتریوم را در خزانه میکر سپرده‌گذاری می‌کنند. این ارزهای دیجیتال در قرارداد هوشمند خزانه به‌عنوان وثیقه قفل می‌شوند. سپس، کاربران می‌توانند در ازای وثیقه‌ای که در پلتفرم گذاشته‌اند، استیبل کوین دای برداشت کنند یا درواقع وام بگیرند. وام‌گیرندگان کارمزد ناچیزی برای استفاده از خدمات و تضمین ثبات قیمت استیبل کوین پرداخت می‌کنند که به آن کارمزد تثبیت (Stability Fee) می‌گویند.

میکر از اوراکل‌هایی برای تعیین ارزش دلاری ارزهای دیجیتال وثیقه‌گذاری‌شده استفاده می‌کند. تعداد استیبل کوین‌هایی که کاربران می‌توانند ضرب کنند، بر‌اساس همین ارزش‌گذاری تعیین می‌شود. نوسان‌های بازار ارزهای دیجیتال باعث می‌شود که نرخ برابری استیبل کوین دای با دلار دقیقاً یک‌به‌یک نباشد؛ اما اختلاف آن با دلار بسیار کم و چشم‌پوشیدنی نیست. بر‌اساس قواعد پلتفرم میکر، ارزش وثیقه سپرده‌گذاری‌شده باید بیشتر از ارزش استیبل کوین‌هایی باشد که کاربر می‌خواهد وام بگیرد. اگر ارزش دلاری وثیقه براثر نوسان‌های بازار کاهش یابد، کاربر یا باید استیبل کوین‌ها را بازگرداند یا مبلغ وثیقه را افزایش دهد؛ در‌غیر‌این‌صورت، موقعیت وثیقه کاربر اصطلاحاً لیکوئید می‌شود.

حفظ نرخ برابری

قراردادهای هوشمند میکر مکانیسم‌های متعددی را برای حفظ برابری ارزش دای با دلار آمریکا دارند. یکی از این مکانیسم‌ها اتکا به مشارکت‌کنندگان ثالثی با عنوان نگهبانان (Keepers) است که معمولاً خودکار عمل می‌کنند. وقتی ارزش دای به کمتر از یک دلار کاهش یابد، نگهبانان وارد عمل می‌شوند و دای می‌خرند. درمقابل، وقتی قیمت دای بیشتر از یک دلار شود، نگهبانان دای‌های خود را می‌فروشند. این فرایند که نوعی آربیتراژ است، باعث می‌شود که فشار مداومی روی قیمت استیبل کوین دای وجود داشته باشد تا قیمت آن را در کانالی باریک نگه دارد.

میکر از چهار نوع حراج برای تثبیت قیمت بازاری دای استفاده می‌کند‌:

مزایده وثیقه: پروتکل میکر دارایی‌های حاصل از حساب‌های لیکوئیدشده را پس از کسر مبلغی بابت جریمه میان کاربران پلتفرم به فروش می‌گذارد.

بازگرداندن مزایده وثیقه: اگر وثیقه‌ای که به حراج گذاشته شده است، با قیمت بیشتری از میزان بدهی کاربر صاحب وثیقه فروخته شود، اختلاف ارزش آن به کاربر بازگردانده می‌شود.

مزایده بدهی: اگر خریدار کافی برای حراج وثیقه موجود نباشد، پروتکل توکن‌های میکر جدیدی ضرب می‌کند و آن‌ها را به کاربران پلتفرم می‌فروشد.

مزایده مازاد: وقتی کارمزد تثبیت جمع‌آوری‌شده در سیستم از مقدار معینی بیشتر شود، توکن‌های مازاد در ازای توکن میکر به کاربران فروخته و توکن میکر دریافتی سوزانده می‌شود.

دی‌پگ شدن قیمت DAI در سال ۲۰۲۳

در مارس ۲۰۲۳ و به دنبال بحران بانکی آمریکا و ورشکستگی بانک‌هایی مثل سیلیکون ولی و سیگنیچر، قیمت استیبل کوین دای ریزش گسترده‌ای مواجه شد و تا ۰.۸۵ دلار سقوط کرد. دلیل اصلی این دی‌پگ شدن، وابستگی بخشی از وثیقه‌های دای به استیبل کوین USDC بود.

اما ماجرا چه بود؟‌ شرکت سیرکل (Circle)، صادرکننده USDC، در آن زمان بخش قابل توجهی از ذخایر خود را در بانک سیلیکون ولی نگهداری می‌کرد و با ورشکستگی این بانک نگرانی گسترده‌ای در بازار ایجاد شد که USDC ممکن است نتواند پگ دلاری خودش را حفظ کند. از آنجایی که بخش بزرگی از وثیقه‌های دای هم از USDC تشکیل شده بود، قیمت این استیبل کوین نیز تحت تأثیر قرار گرفت و به حدود ۰.۸۵ دلار رسید.

در واکنش به این بحران، میکردائو اقداماتی را برای بازگردانی قیمت ۱ دلاری انجام داد. این اقدامات شامل افزایش کارمزد تبدیل USDC به دای، کاهش محدودیت‌های روزانه تبدیل و محدود کردن صدور دای جدید با USDC بود. این تغییرات باعث شد تا دای به‌تدریج به پگ یک دلاری خود بازگردد و اعتماد کاربران به این استیبل‌کوین حفظ شود. پس از این ماجرا نیز میکردائو ذخایر خودش را متنوع‌تر کرد تا در آینده درگیر این بحران‌ها نشود.

ویژگی‌های کوین دای

استیبل کوین دای از زمان راه‌اندازی توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. این ارز ویژگی‌هایی دارد که آن را از استیبل کوین‌های دیگر مانند تتر متمایز می‌کند. برخی از ویژگی‌های دای ازاین‌قرار است:

تضمین تمرکززدایی

پلتفرم میکردائو مدلی متفاوت از دیگر استیبل کوین‌ها را برای دای طراحی کرده است تا تمرکززدایی مطلوب را تضمین کند. استیبل کوین‌های دیگر به پشتوانه‌‌ای از دارایی‌های فیات نیاز دارند که عموماً تحت‌مدیریت سازمانی متمرکز است. این در حالی است که هیچ نهاد متمرکزی مسئول انتشار دای نیست؛ بلکه میکردائو به‌صورت کاملاً غیرمتمرکز این کار را می‌کند.

وثیقه چندگانه

ویژگی مهم دیگر دای این است که ارزهای دیجیتال متنوعی را به‌عنوان وثیقه می‌پذیرد؛ درحالی‌که استیبل کوین‌های دیگر فقط ارز فیات یا ارز دیجیتال خاصی را به‌عنوان وثیقه می‌پذیرند. کاربران می‌توانند علاوه‌بر اتریوم از ارزهای دیجیتالی مثل کامپاند (COMP) و بریو اتنشن توکن (Brave Attention Token یا BAT) و یو اس دی کوین (USDC) به‌عنوان وثیقه برای دریافت دای استفاده کنند. جامعه ارزهای دیجیتال در حال بررسی پذیرش ارزهای دیجیتال دیگری هم هستند.

نرخ بهره دای

استیبل کوین دای ویژگی جالب دیگری هم دارد که به آن نرخ بهره دای (DAI Savings Rate) می‌گویند و چیزی شبیه به نرخ بهره بانکی است که بانک‌های مرکزی اعلام می‌کنند. نرخ بهره دای را جامعه میکردائو از‌طریق رأی‌گیری تعیین می‌کند. میکردائو قرارداد هوشمندی دارد که ویژه سپرده‌گذاری دای است. هرکسی توکن‌های دای خود را در این قرارداد هوشمند بگذارد، در ازای آن سود می‌گیرد. این سود معادل همان نرخ بهره دای است. نرخ بهره دای یکی دیگر از مکانیسم‌های میکردائو برای تثبیت ارزش دای در‌مقابل دلار است که با مدیریت تقاضا برای دای در بازار محقق می‌شود. هرگاه نرخ بهره دای افزایش یابد، تقاضا در بازار برای این استیبل کوین افزایش می‌یابد و اگر کاهش یابد، تقاضا هم کاهش می‌یابد.

مزایا و معایب استیبل کوین DAI

در زمان نگارش این مطلب، دای با مارکت کپ ۵.۳۶ میلیارد دلار دلاری پس از تتر، یواس‌دی کوین و USDe چهارمین استیبل کوین بزرگ بازار است و حجم معاملاتی ۲۲ میلیارد دلاری دارد که از USDC بیشتر است. به همین خاطر، علیرغم راه‌اندازی استیبل کوین جدید USDS، همچنان دای پرطرفدارترین استیبل کوین غیرمتمرکز بازار محسوب می‌شود.

مشابه با سایر ارزهای دیجیتال، دای هم مزایا و معایب خاص خودش را دارد. از جمله مزایای دای می‌توان به این موارد اشاره کرد:

تمرکززدایی کامل: برخلاف استیبل کوین‌های متمرکزی مثل تتر، دای توسط هیچ شرکت یا نهاد مرکزی کنترل نمی‌شود و مدیریت آن به صورت غیرمتمرکز از طریق میکردائو و جامعه هولدرهای MKR انجام می‌گیرد.
وثیقه چندگانه: دای امکان استفاده از دارایی‌های دیجیتال متنوع به عنوان وثیقه از اتریوم و USDC گرفته تا سایر توکن‌های ERC-۲۰ را فراهم می‌کند. این انعطاف‌پذیری باعث می‌شود که دای در برابر نوسانات بازار مقاوم‌تر باشد.
نرخ بهره دای: کاربران می‌توانند دای خود را در قراردادهای هوشمند سپرده‌گذاری کرده و سود دریافت کنند. این مکانیزم نه تنها انگیزه‌ای برای حفظ دای ایجاد می‌کند، بلکه به تثبیت قیمت دلاری آن کمک می‌کند.
دسترسی جهانی و حجم معاملات بالا: دای در اکثر صرافی‌های بین‌المللی بزرگ لیست شده و حجم معاملات بسیار بالایی دارد.

با وجود تمام مزایای ذکرشده، دای هم محدودیت‌ها و چالش‌های خاص خود را دارد که هر کاربر باید آنها را بداند:

وابستگی به دارایی‌های دیجیتال وثیقه‌ای: ارزش دای از طریق وثیقه‌گذاری سایر ارزهای دیجیتال تأمین می‌شود. نوسانات شدید این دارایی‌ها می‌تواند باعث تغییرات موقت در ارزش دای شود و در شرایط بحرانی، ریسک دی‌پگ شدن ایجاد کند.
نقدینگی کمتر نسبت به استیبل کوین‌های متمرکز: در مقایسه با تتر یا یواس‌دی کوین، جفت‌ارزهای معاملاتی دای محدودتر هستند و در برخی صرافی‌ها گزینه‌های کمتری برای معامله با دای وجود دارد.
پیچیدگی فنی: استفاده کامل از دای و مکانیزم‌های آن برای کاربران تازه‌کار ممکن است در ابتدا کمی گیج‌کننده باشد.
ریسک‌های تکنیکال و حاکمیتی: هرچند میکردائو غیرمتمرکز است، اما خطا در قراردادهای هوشمند یا تصمیمات حاکمیتی جامعه MKR می‌تواند بر ثبات دای تأثیر بگذارد.

کاربردها و اهداف ایجاد دای

یکی از کاربردهای مهم استیبل کوین دای محافظت از سرمایه در‌مقابل نوسان قیمت‌ها در بازار پرتلاطم ارزهای دیجیتال است. ازآن‌‌جاکه ارزش دای همیشه ثابت و برابر با یک دلار است، زمانی‌که معامله‌گران به هر دلیلی نخواهند موقعیت معاملاتی جاری داشته باشند، می‌توانند دارایی خود را به دای تبدیل کنند و از نوسان قیمت‌ها در امان بمانند. مزیت نگه‌داری سرمایه در قالب دای این است که سرمایه معامله‌گر در اکوسیستم ارزهای دیجیتال باقی می‌ماند و برای انجام معاملات جدید به تبدیل مجدد ارز فیات به ارزهای دیجیتال نیازی نیست. همچنین، استیبل کوی دای را به‌راحتی می‌توان در صرافی‌های ارزهای دیجیتال به ارزهای فیات تبدیل کرد.

یکی دیگر از کاربردهای استیبل کوین دای امکان وام‌دهی است. برای مثال، صرافی کوین بیس در کشورهایی مانند آمریکا، انگلیس، هلند، استرالیا، فرانسه و اسپانیا این امکان را برای مشتریان خود فراهم کرده است که درقبال وام‌دهی دای در این پلتفرم، سالانه ۲درصد سود دریافت کنند. استیبل کوین دای برای انجام تراکنش‌های بین‌المللی نیز به‌کار می‌رود. روش‌های سنتی برای انتقال ارز به کشورهای دیگر پرهزینه و زمان‌بر است؛ اما با استفاده از پروتکل میکر و استیبل کوین دای می‌توان با کارمزد بسیار اندکی مبالغ هنگفتی را در چند ثانیه جابه‌جا کرد.

ادغام ارزهای فیات در دیفای

یکی از مشکلات توسعه‌دهندگان در دنیای ارزهای دیجیتال ادغام ارزهای فیات مانند دلار در نرم‌افزارهای فناوری امور مالی است. دای این فرایند را بسیار آسان کرده است؛ زیرا توسعه‌دهندگان می‌توانند با استفاده از استیبل کوین دای انجام تراکنش در این پلتفرم‌ها را برای کاربران تسهیل کنند. استیبل کوین دای مزایای فراوانی برای کاربران و معامله‌گران در دنیای ارزهای دیجیتال دارد. برخی از مزایای این استیبل کوین عبارت‌اند از:

دسترسی همه به امکانات بانکی بدون نیاز به حداقل سپرده برای افتتاح حساب که در بانک‌های سنتی مرسوم است.
ماهیت غیرمتمرکز که شفافیت و فعالیت بدون نیاز به واسطه را برای کاربران فراهم می‌کند. این مزیت به‌ویژه در کشورهای درگیر بحران‌های مالی که محدودیت‌هایی برای خدمات بانکی اعمال کرده‌اند، اهمیت بسیاری دارد.
امکان درآمدزایی از استیبل کوین دای با استفاده از مزیت نرخ بهره دای که پیش‌تر به آن اشاره کردیم.
دسترسی همیشگی که به کاربران کمک می‌کند در هرساعت از شبانه‌روز و حتی در روزهای تعطیل، با استفاده از دای امور مالی خود را سامان دهند.
امنیت فراوان میکردائو که به انجام حسابرسی‌های سخت‌گیرانه و تحقیقات برای تضمین امنیت پلتفرم مشهور است.
DAI برای کاربران ایرانی بهتر است یا تتر؟

انتخاب میان استیبل کوین‌های متمرکز و غیرمتمرکز، به ویژه برای کاربران ایرانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در حال حاضر شاید تتر محبوب‌ترین استیبل کوین بین کاربران ایرانی باشد و جایگزینی برای دلار محسوب می‌شود، اما با توجه به تحریم‌ها و متمرکز بودن شرکت تتر لیمیتد (Tether Limited)، در شرایط خاص ریسک بلوکه شدن دارایی کاربران وجود دارد.

در مقابل، دای استیبل کوینی کاملا غیرمتمرکز است که توسط قراردادهای هوشمند و وثیقه‌های دیجیتالی کنترل می‌شود. هیچ شرکت یا نهاد متمرکزی نمی‌تواند این استیبل کوین را کنترل کند و تصمیم‌گیری‌های مهم درباره آن نیز توسط جامعه هولدرهای توکن MKR انجام می‌شود. این ساختار غیرمتمرکز باعث شده تا دای در برابر تحریم‌ها، بلوکه شدن دارایی‌ها و سانسور دولتی مقاوم شود و امکان استفاده آزادانه و امن آن برای کاربران ایرانی وجود داشته باشد.

به بیان ساده‌تر، برای کاربران ایرانی که به دنبال امنیت، استقلال و مقاومت در برابر محدودیت‌های بین‌المللی هستند، دای گزینه‌ای مطمئن‌تر است، حتی اگر نقدشوندگی آن به اندازه تتر نباشد.

بهترین کیف پول برای استیبل کوین دای کدام است؟

همانطور که گفتیم، دای چهارمین استیبل کوین بزرگ بازار ارزهای دیجیتال است و با توجه به محبوبیتی که دارد، توسط بسیاری از کیف پول‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری پشتیبانی می‌شود. دای روی بلاکچین اتریوم فعالیت می‌کند و استاندارد ERC-۲۰ دارد، بنابراین هر کیف پولی که از این استاندارد پشتیبانی کند، گزینه‌ای مناسب برای ذخیره و مدیریت آن خواهد بود.

از جمله کیف پول‌های نرم‌افزاری امن برای DAI می‌توان به متامسک (MetaMask)، تراست ولت (Trust Wallet)، کوین‌بیس ولت (Coinbase Wallet) و اتمیک ولت (Atomic Wallet) اشاره کرد. اگر می‌خواهید مبلغ بالایی دای بخرید و امنیت برایتان در اولویت است، می‌توانید کیف پول‌های سخت‌افزاری دو شرکت لجر (Ledger) و ترزور (Trezor)‌ را خریداری کرده و DAI خود را در امنیت کامل در این کیف پول‌ها نگهداری کنید.

ماجرای تغییرنام میکر به اسکای و عرضه استیبل کوین USDS چه بود؟

در ماه شهریور سال گذشته پروژه میکردائو تصمیم گرفت تا با تغییری گسترده و جنجالی، نام خودش را به اسکای (Sky) تغییر دهد. این تغییر نام تنها به برند این پروژه محدود نشد بلکه با معرفی دو توکن جدید به نام‌های SKY و USDS، ساختار حاکمیتی و مالی آن نیز ارتقا یافت. SKY نسخه به‌روز توکن حاکمیتی MKR است و USDS، استیبل کوین جدید، نسخه تکامل‌یافته‌ای از دای محسوب می‌شود. به گفته تیم توسعه میکر، USDS با هدف جذب کاربران بیشتر و انطباق با قوانین و مقررات جهانی طراحی شده و قابلیت‌های جدیدی مثل دریافت پاداش از طریق هولد توکن و تعامل با سایر پروتکل‌های دیفای را ارائه می‌دهد.

نکته مهم این است که دای و MKR همچنان در گردش باقی می‌مانند اما کاربران می‌توانند به صورت اختیاری دای خود را به نسبت ۱:۱ به USDS تبدیل کنند. این یعنی دای همچنان به‌عنوان یک استیبل کوین غیرمتمرکز و مقاوم در برابر نوسانات در اختیار کاربران خواهد بود و هیچ الزامی برای مهاجرت اجباری به USDS وجود ندارد.

این بازسازی بخشی از برنامه جامع «Endgame» اسکای است؛ ابتکاری که هدف آن گسترش پذیرش اکوسیستم، افزایش انعطاف‌پذیری پروتکل و تبدیل تجربه دیفای به محیطی ملموس‌تر و قابل فهم‌تر برای کاربران عادی است. با معرفی اسکای و USDS، میکردائو مسیر ورود کاربران تازه‌کار را هموار کرده اما همزمان دای را به‌عنوان یک استیبل کوین کاملاً غیرمتمرکز و مستقل برای علاقه‌مندان دیفای حفظ می‌کند، به طوری که کاربران حرفه‌ای و مبتدی بتوانند از هر دو نسل استیبل کوین بهره‌مند شوند و بدون نگرانی از نوسانات شدید بازار، دارایی‌های خود را مدیریت کنند.