نهنگ ارز دیجیتال چیست

نهنگ (Whale) به افراد یا شرکت‌هایی گفته می‌شود که سرمایه بسیار زیادی در یک یا چند رمزارز مثل بیت کوین داشته باشند و می‌توانند با هر حرکتی بازار را تحت تاثیر قرار دهند. از این نهنگ‌ها می‌توان به عنوان «بزرگ‌ترین بازیگران دنیای رمزارزها» یاد کرد.

این تعریف نسبی است. برای مثال در مورد بیت کوین، اگر شخصی بین هزار تا ده هزار بیت کوین داشته باشد، قطعاً می‌توان از او به عنوان یک نهنگ بیتکوین نام برد. این رقم ممکن است برای رمزارزی مثل اتریوم متفاوت باشد. اینکه چگونه این افراد به چنین سرمایه‌های عظیمی دست یافته‌اند، جای بحث دارد.

اولین مورد طبیعتاً مربوط به افرادی است که در روزهای اولیه ارائه یک رمزارز، مقدار زیادی از آن را با قیمتی ناچیز خریداری کرده باشند. افراد ثروتمندی وجود دارند که با رصد این بازارها، مشاهده رشد آنها و گرایش روزافزون مردم به سمت رمزارزها، از این فرصت استفاده کرده و سرمایه‌گذاری‌های کلانی انجام می‌دهند.

به عنوان مثال یکی از شناخته شده‌ترین نهنگ‌های بیت کوین، ساتوشی ناکاموتو خالق بیت کوین است. کارشناسان تخمین زده‌اند سرمایه وی بالغ بر یک میلیون بیت کوین است؛ چیزی حدود یک درصد از کل بیت کوین موجود در بازار. افرادی دیگر از جمله دوقلوهای وینکلواس (Winklevoss)، بری سیلبرت (Barry Silbert) و تیم دراپر (Tim Draper) نیز در لیست نهنگ‌های بیت کوین قرار گرفته‌اند.

معیار کلیدی در اینجا «میزان دارایی» نهنگ نیست، بلکه «قدرت نفوذ» است.

هیچ عدد ثابتی برای این تعریف وجود ندارد. برای مثال، در دنیای بیت کوین، کسی را که بیش از ۱۰۰۰ واحد BTC در اختیار دارد، به‌عنوان نهنگ بیت کوین معرفی می‌کنیم. باتوجه‌به ارزش بالای بیت کوین، این افراد یا نهادها سرمایه‌های چند صد میلیون دلاری را کنترل می‌کنند. درحالی‌که برای آلت‌کوینی با ارزش بازار پایین، ممکن است فردی با دارایی چند صد هزار دلاری نیز بتواند نقش نهنگ ارز دیجیتال را ایفا کرده و بازار آن را به‌راحتی دستکاری کند.

چه کسانی در دسته نهنگ‌ها قرار می‌گیرند؟

برای آشنایی بیشتر با این سرمایه‌داران بزرگ و تحلیل رفتارشان، آن‌ها را بر اساس هویت و نوع فعالیت‌شان، به چند دسته اصلی تقسیم می‌کنیم:

پذیرندگان اولیه (Early Adopters): پیشگامانی که در سال‌های ابتدایی ظهور کریپتو، مقادیر عظیمی از ارزها را با قیمت‌های بسیار ناچیز خریداری کرده‌اند. بسیاری از این کیف‌پول‌ها، سال‌ها غیرفعال بوده‌اند و فعال‌شدن ناگهانی‌شان می‌تواند بازار را به لرزه درآورد.
مؤسسات و شرکت‌های بزرگ: با افزایش محبوبیت کریپتو، شرکت‌هایی مانند مایکرواستراتژی، تسلا و صندوق‌های سرمایه‌گذاری بزرگ، بخشی از ذخایر مالی خود را به بیت کوین و سایر ارزها اختصاص داده‌اند. این نهنگ‌های سازمانی معمولاً دیدگاه بلندمدت دارند.
صرافی‌های ارز دیجیتال: صرافی‌های بزرگی مانند بایننس و کوین‌بیس، به‌دلیل نگهداری دارایی میلیون‌ها کاربر، خودشان از بزرگ‌ترین نهنگ‌های بازار به شمار می‌روند.
بنیان‌گذاران پروژه‌ها: خالقان پروژه‌های بلاکچینی، معمولاً درصد قابل‌توجهی از توکن‌های پروژه خود را در اختیار دارند. اقدامات این افراد می‌تواند تأثیر مستقیمی بر آینده و قیمت توکن پروژه داشته باشد.

نحوه تاثیرگذاری نهنگ‌ ارز دیجیتال

نهنگ‌ها برای تحریک بازار و جمع‌آوری نقدینگی مورد نیاز خود، از تاکتیک‌های روان‌شناختی مختلفی استفاده می‌کنند. برخی از این تکنیک‌ها شامل موارد زیر هستند:

پامپ و دامپ (Pump & Dump)

این روش در بازارهای با نقدینگی کم، بسیار رایج است. نهنگ با خریدهای سنگین، قیمت یک ارز را به‌صورت مصنوعی بالا می‌برد (پامپ). این رشد سریع، معامله‌گران خرد را به‌دلیل ترس از جا ماندن، به‌سمت خرید می‌کشاند. در اوج قیمت، نهنگ تمام دارایی خود را به این خریداران جدید می‌فروشد و باعث سقوط قیمت می‌شود (دامپ).

واش تریدینگ (Wash Trading)

برای ایجاد حجم معاملات ساختگی و جلب توجه، نهنگ ارز دیجیتال به‌طور مکرر یک دارایی را بین کیف‌پول‌های تحت کنترل خود، خرید و فروش می‌کند. این کار، حجم معاملات را به‌طور غیرطبیعی بالا نشان می‌دهد و این تصور را ایجاد می‌کند که آن ارز بسیار پرطرفدار است.

اسپوفینگ (دیوارهای خرید/ فروش)

تصور کنید نهنگی می‌خواهد قیمت را دستکاری کند. او سفارش خرید بسیار بزرگی (مثلاً به ارزش ۲۰۰ میلیون دلار) را کمی پایین‌تر از قیمت فعلی بازار قرار می‌دهد. این سفارش عظیم نقش «دیوار خرید» را دارد و به معامله‌گران این حس را القا می‌کند که حمایتی بسیار قوی به وجود آمده است؛ به‌طوری‌که قیمت از این پایین‌تر نخواهد رفت. در نتیجه، آن‌ها با اطمینان بیشتری خرید می‌کنند. نکته اینجاست که نهنگ اصلاً قصد اجرای این سفارش را ندارد و درست قبل از رسیدن قیمت به آن، سفارش را لغو می‌کند. این فرایند، تله روان‌شناختی برای فریب بازار است.

روش‌های اصلی معامله پول هوشمند

تاکتیک‌هایی که در بالا به آن‌ها اشاره کردیم تنها روش‌های نهنگ‌ها نیستند. روش‌های اصلی معامله نهنگ ارز دیجیتال بسیار پیچیده‌تر و مبتنی بر مکانیک بازار تعیین می‌شود. مکانیک بازار همان «چگونگی کار کردن بازار» است و نهنگ‌ها از درک دقیق آن، برای اجرای استراتژی‌های معاملاتی خود استفاده می‌کنند. برخی از این روش‌ها عبارت‌اند از:

فروش برای خرید و خرید برای فروش

این دو روش برعکس یکدیگر کار می‌کنند:

فروش برای خرید (Sell-to-Buy یا STB)

فرض کنید یک نهنگ بیت کوین قصد خرید ۱۰۰ میلیون دلار از این ارز را دارد اما نمی‌خواهد با این کار، قیمت را به‌شدت افزایش دهد. او ابتدا موقعیت فروش (Short) کوچک باز می‌کند تا فشار فروش اولیه‌ای در بازار ایجاد شود. این اقدام، قیمت را اندکی پایین می‌آورد و به‌نوبه‌ خود، باعث فعال‌شدن حد ضرر (Stop-Loss) سایر معامله‌گران می‌شود. این امر، موجی از فروش‌های جدید را به راه می‌اندازد. درحالی‌که دیگران از ترس در حال فروش هستند، نهنگ بی‌سروصدا تمام نقدینگی ایجادشده در سمت فروش را جذب کرده و به‌تدریج سفارش خرید عظیم خود را با میانگین قیمتی بسیار پایین‌تر و مطلوب‌تر تکمیل می‌کند.

خرید برای فروش (Buy-to-Sell یا BTS)

این فرایند برعکس است. برای انباشت یک موقعیت فروش بزرگ، نهنگ ابتدا با خرید، قیمت را بالا می‌برد تا خریداران بیشتری را وسوسه کند. سپس در اوج قیمت، موقعیت فروش عظیم خود را به آن‌ها می‌فروشد.

مفهوم میتیگیشن (Mitigation) یا بازگشت قیمت به ناحیه سفارش

پس از اتمام خرید بزرگ، نهنگ با مسئله‌‌ای کوچک اما مهم روبه‌رو می‌شود: همان معامله‌ فروش اولیه‌ای که برای دستکاری قیمت باز کرده بود، حالا در ضرر قرار دارد. برای بستن این معامله در نقطه سربه‌سر و پاک‌کردن رد پای خود، او ناچار است قیمت را به نقطه‌ شروع عملیاتش بازگرداند. به این فرایندِ بازگشت و تسویه حساب، میتیگیشن (Mitigation) می‌گویند. درنتیجه، آن ناحیه‌ اولیه که دستکاری در آن رخ داده بود، به یک نقطه مورد توجه (POI) کلیدی تبدیل می‌شود. این منطقه نقش یک آهنربای قدرتمند را دارد؛ زیرا بازار پیش‌بینی می‌کند که نهنگ برای تکمیل استراتژی خود، دیر یا زود به آنجا باز خواهد گشت.

معرفی برترین نهنگ های بیت کوین

۱. ژانگ پنگ ژائو (Changpeng Zhao)

ژانگ پنگ ژائو ملقب به CZ مدیرعامل بایننس، بزرگترین صرافی ارز دیجیتال است که بر اساس گزارشات وی تاکنون چیزی بیش از ۲ میلیارد دلار رمزارز ذخیره کرده است.

۲. بری سیلبرت (Barry Silbert)

بری سیلبرت بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت Digital Currency Group یا DCG است که در زمینه توسعه خدمات مالی و بلاکچین فعالیت می‌کند. بر اساس داده‌های نشریه فوربز ، میزان دارایی بیت کوین سیلبرت در حدود ۱.۵ میلیارد دلار است (با بهای فعلی بیت کوین).

۳. برادران وینکلواس

برادران وینکلواس که پیش از این به دلیل شکایت علیه شبکه‌ اجتماعی فیسبوک (متا) شناخته می‌شدند، بنیان‌گذار صرافی ارز دیجیتال جمینی (Gemini) هستند. این دو برادر در سال ۲۰۱۳ مدعی شدند که یک درصد از تمام بیت کوین‌های استخراج شده را در اختیار دارند. تا پایان سال ۲۰۱۳ حدود ۱۲ میلیون بیت کوین استخراج شده بود که یک درصد آن برابر با ۱۲۰ هزار بیت کوین است!

۴. مایکل سیلور (Michael Saylor)

احتمالا نام شرکت مایکرو استراتژی مستقر در ایالات متحده را بارها شنیده‌اید. شرکتی هوش تجاری که بارها با خریدهای بیت کوینی، توجه همگان را به خود جلب کرده است. مایکل سایلور، مدیرعامل این شرکت است که دارایی خالص او ۱۷۷۳۲ بیت کوین ارزیابی می‌شود.

۵. برایان آرمسترانگ (Brian Armstrong)

برایان آرمسترانگ یکی از تاثیرگذارترین افراد در حوزه ارزهای دیجیتال و همچنین مدیرعامل یکی از محبوب‌ترین صرافی‌های رمزارز دنیا به نام کوین بیس است. به گزارش مجله فوربس، آرمسترانگ جزو ۱۵ میلیاردر جوان آمریکایی با  دارایی دیجیتال تقریبا یک میلیارد دلار است.

سؤالات متداول

چگونه فعالیت نهنگ‌ها را رصد کنیم؟

فعالیت نهنگ‌ها را می‌توان با استفاده از ابزارهای ردیابی مانند Whale Alert و همچنین از طریق تحلیل داده‌های آنچین (On-Chain)، در بلاکچین رصد کرد.

داشتن چه تعداد رمزارز شما را نهنگ می‌کند؟

این مقدار نسبی و برای هر ارزی متفاوت است. احتمالا با حداقل ۱۰۰۰ BTC شما به یک نهنگ بیت کوین بدل می‌شوید، اما این تعداد در مقایسه با ۱۲۰ هزار بیت کوین دوقلوهای وینکلواس ناچیز است.